كريم زمانى جعفرى

61

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)

اخفاء الهام . خ 36 ص 119 س 7 اخْفاف : م . خفّ : كف پاى شتر و شترمرغ و كف پاى آدمى . ر . خ ف ف داستهم باخفافها . خ 2 ص 43 س 6 اخْفَض : فروتن‌تر ، افتاده‌تر ، پست‌تر ، فروتر . ر . خ ف ض - اخفض : بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است . كنت اخفضهم صوتا . خ 37 ص 121 س 4 اخْفِضْ : فرود آور . ر . خ ف ض - اخفض ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از باب ثلاثى مجرد است . خفض جناح به معنى اظهار فروتنى و خاكسارى است . فاخفض لهم جناحك . ن 27 ص 886 س 3 اخفض للرعية . جناحك . ن 46 ص 976 س 7 اخْفَوْا : پنهان كردند . مص . اخفاء ر . خ ف ى - اخفوا ، فعل ماضى جمع مذكر غائب از باب افعال است . ما اخفوه من مصون اسرارهم . خ 144 ص 437 س 5 اخْفى : پنهان‌تر . ر . خ ف ى - اخفى ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى مذكر است . اخفى من الحق . خ 147 ص 447 س 1 اخِلّاء : م . خليل : دوست . ر . خ ل ل و هم اخلاء . خ 212 ص 698 س 3 اخْلاد : مقيم گرديدن . ر . خ ل د - اخلاد ، بر وزن افعال ، مصدر باب ثلاثى مزيد است . من اخلاد اهل الدنيا اليها . ن 31 ص 926 س 10 اخْلاط : م . خلط : هر چيز كه آميخته شود . ر . خ ل ط - اخلاط أربعة در اصطلاح قدما عبارت بودند از : صفرا ، سودا ، بلغم و خون . الاخلاط المتباينة . خ 1 ص 30 س 1 اخْلافْ : م . خلف : سر پستان ماده شتر . ر . خ ل ف من رضاع اخلافها . خ 104 ص 309 س 5